PODCAST: “Dies ist keine Krise mehr - dies ist die neue Normalität”

Transkript

[00:00] Introductie en situering
Kris Vandekerckhove: Welkom bij de podcast van Warehouse & Logistiek. Vandaag zijn we op verplaatsing bij de ISCN.Academy in Kontich, het verre buitenland voor de gemiddelde West-Vlaming. Een kennis- en streamingplatform dat zich richt op het versterken van supply chain professionals met de inzichten en kennis die ze nodig hebben. Het is bovendien het geesteskindje van dokter Alex van Breedam. Als futurist identificeert dokter Van Breedam maatschappelijke trends en uitdagingen, maar bovenal probeert hij deze te anticiperen en te beïnvloeden door op een disruptieve en volhardende manier te pionieren en te innoveren als visionair ondernemer, opiniemaker en bedenker van nieuwe businessmodellen. Een hele mond vol, Alex. Klopt dit eigenlijk allemaal een beetje?
Dr. Alex Van Breedam: Ja, maar heel simpel gezegd. Ik probeer te doen wat ik ook bepleit. Ik bedoel, een trendwatcher is iemand die naar de trend kijkt, maar eigenlijk daar niks mee doet. Die kijkt alleen. Ik kijk, maar ik probeer het ook te beïnvloeden. Ik heb een bedrijf, een eigen bedrijf, Trivisor, waar we zeer geavanceerde logistieke projecten doen, die er echt op gericht zijn om de logistiek van de toekomst nu al op de rails te zetten. En het is niet enkel met bedrijven, maar ik geef ook les en ik probeer ook de nieuwe generatie te overtuigen dat we logistiek anders gaan moeten doen in de volgende jaren.

[01:40] Instabiliteit als nieuw normaal
Kris Vandekerckhove: Dan ben jij degene waar wij mee willen praten. Trouwens, dank u wel om ons toe te laten in uw inner sanctum, want we zijn hier inderdaad op verplaatsing voor een keer. Het is voor ons ook elke keer leuk. Goed, we zitten in een turbulente periode. Daar kunnen we echt niet meer rond. De voorbije jaren spraken we over supply chains en crisis. Vandaag zegt mijn gast, dit is geen crisis meer, dit is het nieuwe normaal. Geopolitiek, handelstarieven, klimaat, technologie, regelgeving zorgen er eigenlijk voor dat supply chains structureel instabiel zijn geworden. Dus bedrijven die nog wachten op normalisering dreigen achter te blijven. In zijn nieuwe masterclass From 2025 to 2026 analyseert de supply chain expert Dr. Alex Van Breedam welke strategische keuzes bedrijven nu moeten maken om relevant te blijven. Wat zijn de grootste risico’s richting 2026? Waar ligt de echte hefboom voor veerkracht en welke fouten ziet hij vandaag nog te vaak terugkomen? Daarover praten we dus met Alex. En we beginnen aan de eerste vraag en we zien wel waar we landen. Je stelt instabiliteit is structureel. Dat hebben we ondertussen allemaal door, denken we. Wat is voor jou het bewijs uit 2025 dat we niet meer terugkeren naar het normaal?

[03:20] Meten van volatiliteit
Dr. Alex Van Breedam: Kijk, het is ondertussen al sinds 2021, sinds het einde van de COVID, dat we van de ene disruptie in de andere gaan, van de ene verrassing in de andere. We krijgen telkens nieuwe disrupties, de ene al wat erger dan de andere. Maar als we dan proberen dat te meten, er bestaan een aantal indices voor. En dat zijn indices die er gekomen zijn sinds COVID. En de Global Supply Chain Volatility Index is er een van. De andere, de Global Pressure Supply Chain Index. De Global Supply Chain Pressure Index van de New York Bank is een andere. En beide indices geven aan dat er structureel volatiliteit zit in de markt. Dus dat wil zeggen dat we niet meer terug naar normaal gaan.

[04:07] Forecasting voor en na COVID
Dr. Alex Van Breedam: Misschien de beste manier om dat aan te tonen is het volgende. Voor COVID, als we voorspellingen deden van onze sales, dan keken we alleen maar in onze achteruitkijkspiegel van wat is het verleden, wat was het in het verleden en hoe gaat dat zich reproduceren in de toekomst. Op een of andere manier, met een factor gingen we dat vermenigvuldigen, maar eigenlijk was het beeld van het verleden gingen we naar de toekomst projecteren. Vandaag doe je dat niet meer, want dat heeft geen zin. Integendeel, sinds COVID werken we met AI om te kijken naar de horizon. Wat dreigt er te gebeuren? Wat zijn de events, wat zijn de gebeurtenissen? Waar gaat het klimaat zich anders gedragen? Waar zijn de stormen te verwachten? En hoe gaat dat bijvoorbeeld onze productie beïnvloeden? Hoe gaat dat onze verkoop beïnvloeden? Dat is de manier waar we nu voor gaan. En daarvoor, ik ga het misschien een beetje hard stellen, maar voor COVID gewoon naar achter kijken, sinds COVID moeten we naar voor kijken of uw forecast heeft geen zin meer.

[05:26] Is de sector klaar voor die omslag?
Kris Vandekerckhove: Maar dat maakt het zo moeilijk. En is de sector daar klaar voor? Wat je zegt, dat weten wij. Doet de sector dat echt al?
Dr. Alex Van Breedam: Wel in zekere mate. De forecastingmodellen waren een van de eerste onderdelen binnen de supply chain waar we de AI hebben zien binnenkomen. En waar de applicaties van AI meer en meer beginnen draaien. En dat zien we toch dat dat in opgang is. En ook in het rapport dat ik daar neergelegd heb, kun je vinden dat als je dan kijkt van hoe sterk is AI ondertussen al binnengeslopen binnen het bedrijf, dan is het toch nog maar beperkt. Ik denk dat er een twintigtal procent, als ik het goed heb, een twintigtal procent bedrijven zijn die het structureel hebben geïmplementeerd. Ik kan wel zeggen dat AI en cloud systemen, zo’n beetje de twee belangrijke aspecten, wel op de agenda staan bij meer dan de helft van de bedrijven. Maar als je echt large scale implementaties gaat kijken, dan is dat toch nog altijd beperkt. En wat we dan daarnaast zien, ook binnen AI en binnen die nieuwe technologie, dat er toch nog altijd heel veel bedrijven klagen van de kwaliteit van de data. En daar heeft logistiek een heel speciale rol te spelen. Want logistiek is wellicht de sector waar de meeste data wordt verzameld.

[07:18] AI geen hype
Kris Vandekerckhove: Ja, dus het is eigenlijk in de logistiek al lang geen hype meer.
Dr. Alex Van Breedam: Het zou het niet mogen zijn. Maar laat ons zeggen, niet alles staat klaar om het idealiter te gaan toepassen. En dan datakwaliteit is een aspect, maar ook het feit dat de integratie van systemen zo moeilijk is. Dat er nu ergens los van of pro zij een AI-module integreren. Maar ik kan mij perfect voorstellen, net zoals Excel nog altijd heel sterk gebruikt wordt en dat er heel veel bedrijven nog altijd heel wat kleine baronieën van Excels hier en daar hebben, dat hetzelfde met de applicaties van veel AI-toepassingen gebeurt.

[08:09] AI als werkbare realiteit
Kris Vandekerckhove: Dat lijkt mij toch allemaal logisch. Ik bedoel, AI is de werkbare vorm van… Oké, AI bestaat al, wat is het al 20, 30 jaar waarschijnlijk, maar de werkbare vorm voor iedereen, die is nauwelijks twee jaar oud.
Dr. Alex Van Breedam: Ja, maar als je dan kijkt naar de verschillende applicaties van AI in bedrijven, heb je het klassieke, de analytical AI, waar we die jij en ik gebruiken. En dan gaan we natuurlijk naar die fameuze generative AI, waar we vragen om bijvoorbeeld in een planning een stuk nieuwe planning te maken. Vanuit het niets een nieuwe planning maken. Daar zien we dat de large scale implementaties er nog niet zijn, maar aan het komen zijn. En dan heb je de derde layer die eraan zit te komen, is de agentic AI. Waar je de AI gaat laten werken alsof er iemand daar zit. Je geeft hem een opdracht. En dat wordt wel interessant, want dan moet je als supply chain teamleader in je bedrijf, ga je een team hebben dat bestaat uit mensen, maar een aantal agents. En je gaat die moeten laten samenwerken in een team. Hetzelfde geldt in een magazijn. Met de automatisatie gaat ook die agentic AI taken krijgen binnen het magazijn. Want we weten ook, automatisatie, tot voor kort was dat enkel voor zeer repetitieve taken. Steeds meer gaan we naar automatisatie waar ook minder repetitieve taken worden geautomatiseerd. En dan komt de agent AI aan bod. En dan is het kwestie van ook binnen het magazijn mensen en technologie te laten samenwerken in een team. Ik heb dat recent nog aan het werk gezien, Kion, die hier ook in Antwerpen zit.

[10:17] Automatisering en arbeidsmarkt
Kris Vandekerckhove: Dus die echt van die warehouses ontwerpen waar inderdaad AI en robots tussen mensen gewoon werken en inderdaad geen repetitieve taken doen, maar gewoon reageren op hun omgeving.
Dr. Alex Van Breedam: Ja, natuurlijk, we moeten goed opletten. De schaarsheid van werknemers, zeker in het magazijn, is een issue. In transport, onze drivers, onze chauffeurs, is ook een issue. Maar in het magazijn dachten we dat we door een zekere automatisatie dat tekort zouden kunnen compenseren. Dat is ook zo. Maar op een bepaald moment stopt het nog werken op de minder repetitieve taken, waardoor een klein beetje meer jobtevredenheid zou kunnen ontstaan, om die toch die verantwoordelijkheid bij die mensen te verhogen, een grotere jobtevredenheid te geven, waardoor ze of door hen ook die agents mee te laten aansturen. Ook mensen die, laten we zeggen, kort geschoold zijn in het magazijn, zouden dat kunnen doen. Waardoor ze eigenlijk meer sturing kunnen geven aan hun job en aan hun team, dat niet enkel bestaat uit andere medewerkers, maar ook uit agents. Dus dat hoeft daarom niet slecht te zijn.
Kris Vandekerckhove: Nee, helemaal niet. Maar dat zeggen ze daar ook, dat automatisering eigenlijk menselijk is. Als je de mensen die ermee werken, de mensen die ermee samenwerken, die het aansturen, niet aansturen, die moet je vanaf punt nul mee hebben. En als je dat hebt, dan wordt daar alleen maar de voordelen van ingezien. Want dan moet je inderdaad een aantal repetitieve taken, maar ook dingen die je niet graag doet, wel graag doet, netjes aansturen en heb je een soort van samenwerking tussen robots en humans.
Dr. Alex Van Breedam: En de automatisering mag niet enkel daarom top-down zijn, maar toch bottom-up?
Kris Vandekerckhove: Nee, bottom-up, inderdaad, dat zeggen ze dat trouwens ook.

[12:14] Weaponizing supply chains
Kris Vandekerckhove: Goed, er is nog iets dat we de laatste tijd zeer veel zien gebeuren. En we zullen zijn naam niet noemen, maar het komt van uit het westen, een andere werelddeel daar. Tegenwoordig worden supply chains dus ook als wapens gebruikt, als politieke instrumenten. Welke drie mechanismen zie jij daar vaak opkomen?
Dr. Alex Van Breedam: Het eenvoudigste mechanisme hebben we nu leren kennen, de tarieven. Dat is een voorbeeld van hoe eigenlijk een supply chain gebruikt wordt.
Kris Vandekerckhove: Weaponized.
Dr. Alex Van Breedam: Weaponizing supply chain is wellicht het term van het jaar binnen de supply chain. Dat zo. We kenden het een aantal jaren geleden nog zelfs niet. Maar dus die importtarieven worden gebruikt als een mechanisme. Maar anderzijds, het militaire dringt ook stilletjes aan de supply chain binnen. Ook tot voor kort ondenkbaar. We zien een groot deel van ons Belgisch budget wordt ingezet voor militaire toepassingen. Dat gaat voor een stuk ook logistiek ten goede komen, betere kwaliteit van de wegen. Maar het gaat ook logistiek beginnen tegenwerken. En ik geef een voorbeeldje. Voor de militaire industrie is er opnieuw heel veel nood aan rare earth materials. Dus zeldzame grondstoffen die men ook nodig heeft voor de energietransitie, maar tevens ook voor militaire toepassingen. Op een bepaald moment gaat de militaire toepassing de prioriteit krijgen. En gaat minstens de prijs toenemen voor de civiele toepassingen, maar ook de schaarste. En dus gaan we zien dat daardoor ook supply chains van richting gaan beginnen veranderen. Dus dat zit er zeker in.

[14:12] Geopolitieke concentraties van grondstoffen
Dr. Alex Van Breedam: Ik neem dan ook nog eens even het voorbeeld van de zeldzame materialen. En denk maar aan de supply chain van de halfgeleiders. Als je daar kijkt naar de top drie zeldzame materialen, in die top drie gebeurt 95 procent van de ontginning in China. Dus je zit niet enkel met productieconcentraties, die ook dikwijls in China zitten, maar ook met de ontginning van die zeldzame materialen, die ook dikwijls in zeer gevoelig of geopolitiek gevoelig gebied ligt. Denk nog maar eens aan de halfgeleiders waar ik het daarnet over had. Zeldzame materialen, zoals je zegt, van China, maar productie eigenlijk in Taiwan.
Kris Vandekerckhove: Ja. Supergevoelig.
Dr. Alex Van Breedam: Supergevoelig. Geopolitiek gebied. Eén bedrijf dan nog, TSMC. Men heeft met het CHIPS Act van Europa en van Amerika geprobeerd die productie op te voeren op andere werelddelen. Maar dat is minstens voor tien jaar voordat de eerste chip kan geproduceerd worden. Dus je ziet daar met geopolitiek heel gevaarlijke mechanismes.

[15:46] Water en nieuwe schaarste
Dr. Alex Van Breedam: Denk dan nog maar even aan gewoon water. Water gaat een zeldzaam goed worden. En als je weet dat vandaag de nood aan water voor de datacenters en de AI nog maar te laten werken. Een groot datacenter heeft hetzelfde waterverbruik als 50.000 gezinnen op een jaar. En daar zijn we nog lang niet aan het einde verhaal. Dus we bouwen datacenters voortdurend. De noodzaak aan fresh water, dus zuiver water, gaat alleen maar toenemen. En we zaten al met tekorten. Zelfs hier in Vlaanderen zitten we in waterproblemen. Dus dat is opnieuw een manier waarop je een geopolitieke sturing gaat krijgen van supply chains. En het laatste voorbeeldje dat ik wil geven is koper. Koper, men zou denken, oké, dat is er genoeg aanwezig. Gebruiken we vandaag al in alle mogelijke elektriciteitstoepassingen. Wel, een elektrische wagen vandaag rijdt of bevat 150 kilogram koper. Of daaromtrent. Je hebt dat nodig voor de elektrificatie, je hebt het nodig voor de datacenters. En een grondstof waarvan we dachten die zit voldoende aanwezig, blijkt eigenlijk niet zo te zijn. Want die is dan, denk maar aan de mijnbouw van de koper in Chili, zit in een gebied waar extreme weersomstandigheden schering en inslag zijn. Waardoor niet enkel transport kan bemoeilijkt worden en kan onderbroken worden, maar ook de ontginning in probleem. Dus we hebben heel wat bijkomende geopolitieke gevaren gekregen die nog maar recent opduiken, die met de energietransitie zijn opgedoken en die eigenlijk verzwaard worden door de geopolitieke spanningen die er vandaag leven.

[17:44] Wat kan Europa doen?
Kris Vandekerckhove: En er is uiteraard geen simpel antwoord, maar wat zou het antwoord van Europa kunnen zijn? Of blijven we hier met blinde vlekken zitten dat we niet opgelost krijgen?
Dr. Alex Van Breedam: Wel, laten we even kijken wat het antwoord van bijvoorbeeld de Verenigde Staten gaat zijn. Je weet dat er een pauze ingelast is in de handelsoorlog tussen Verenigde Staten en China. En misschien is die pauze er een beetje tegen beter weten in ingelast, want we weten ook dat de Verenigde Staten zeer afhankelijk zijn van ook de rare earth materials, de zeldzame materialen, die men enkel in China ontgint. Dus we gaan zien dat dat een blijvende spanning gaat zijn. En misschien gaat dat op een positieve manier inwerken, dat men ziet dat men de handelsoorlogen toch niet tot het extreme kan dwingen. Want dat daar altijd de vindplaats van de materialen gaat terugkomen als zijnde: oké, als jij dat doet, dan sluit ik die af. En je ziet dat ook met het aantal licenties op het ontginnen van die materialen, dat alleen maar in toenemende mate er komen. Dus China blokkeert eigenlijk de toegang tot die materialen waarvan zij weten dat die zeer kritisch zijn. En gebruikt dit in onderhandeling.
Kris Vandekerckhove: Dat lijkt me logisch.

[19:29] Tactisch stockpilen versus strategisch herontwerpen
Kris Vandekerckhove: Om een keer terug te keren, want we zijn nog niet diep genoeg gegaan, vind ik, over de tarieven. Wat is het verschil tussen tactisch stockpilen en strategisch herontwerpen van je netwerk?
Dr. Alex Van Breedam: Kijk, ik denk, wat hebben we geleerd als bedrijf om ons te wapenen tegen tarieven, maar niet enkel tegen tarieven, tegen allerhande disrupties waarvan we ze nu nog niet kennen misschien en die morgen plotseling gaan opduiken. Wel, dat is onze resilience, onze veerkracht als bedrijf. En resilience, dat kun je op vele manieren doen. De eenvoudigste is gewoon dat je je stock gaat vergroten. En dat is juist na COVID, herinner u, zijn we daarmee begonnen. Want dan zijn we van een just-in-time naar een just-in-case gegaan. Dat heeft de magazijnen doen vollopen. Ondertussen zijn die magazijnen al wat terug leeggelopen. En natuurlijk het stockpilen en frontloading, zoals we dat noemen, dat heeft een kost. Frontloading wil zeggen van kijk, in aanloop van de aankondigingen van al die tarieven, hebben heel veel bedrijven plotseling heel veel materialen verstuurd, al naar de verschillende werelddelen, om eigenlijk die importtarieven te omzeilen en om de goederen al ter plaatse te hebben. Wat heeft dat voor miserie veroorzaakt? Wel, dat als je kijkt ook naar die Global Supply Chain Pressure Index, dat er eigenlijk twee jaarhelften zijn. De eerste jaarhelft met de aankondigingen van de importtarieven en de zogenaamde frontloading, dat is de opbouw van de voorraden. En de tweede jaarhelft met een geweldige terugval. Tot 30 procent minder transporten tussen China en de Verenigde Staten, omdat de voorraden er al waren en dan die fameuze 125 procent tarieven plotseling werden aangekondigd. Ondertussen is dat een beetje terug verminderd, maar het was er wel toen. En dat heeft eigenlijk een jaar met twee snelheden veroorzaakt. Wat is er dan nog bijgekomen? Dat hetgeen dat China niet meer heeft kunnen wegsturen naar de Verenigde Staten, die 30 procent vermindering, daarvan zijn er ongeveer 18 procent naar Europa gekomen. Dus wij werden overstelpt van Chinese producten.

[22:10] Vooruitblik 2026
Dr. Alex Van Breedam: En als ik dan zie naar toch het enige optimisme dat er voor 2026 en Q1 voornamelijk uit de Purchase Managers Index, die eigenlijk een goede leading indicator is, die door veel financiële instellingen gebruikt wordt om te kijken van hoe ziet de toekomst eruit, dan zien we toch een licht optimisme. En dat licht optimisme blijkt heel sterk afhankelijk te zijn van de interne Chinese markt. Kan China hetgeen dat ze niet naar de US meer exporteren, toch ‘domestisch’ in de interne markt kwijt, dan gaan we naar een vrij positief eerste halfjaar 2026. Lopen we daarop mis en gaat dan ook de vastgoedbubbel in China nog verder in problemen komen, dan zouden we wel eens een slecht eerste halfjaar kunnen hebben. En dan een blijvende verslechtering naar 2027.

[23:17] No-regrets aanbevelingen
Kris Vandekerckhove: Oké, dan proberen we met oplossingen te komen. In je eindjaarconference eindigde je met negen aanbevelingen. Welke is volgens jou de top drie, de no regrets, voor een middelgrote logistieke speler in de Benelux?
Dr. Alex Van Breedam: Je moet een resilience-strategie hebben. Dat wil zeggen, je veerkracht moet er staan en moet ingebouwd zijn in je strategie. Het mag niet zomaar een samenraapsel zijn van initiatieven die je genomen hebt, omdat het dan weer eens COVID was en je schrik had voor een lockdown, dus je hebt je voorraad ergens anders bij een ander magazijn gestoken in geval van lockdown. En je hebt dan voor die importtarieven misschien je goederen verlegd via een andere weg. Dus eigenlijk gefragmenteerde initiatieven, dat moet je niet doen. Je moet proberen structureel aan een strategie te werken, want er zijn zoveel disrupties die er misschien nog gaan komen waarvan we het bestaan nog niet weten. En wil je daartegen gewapend zijn, dan moet je dat doen. Dus een duidelijke strategie vanuit de boardroom gestuurd. Want dat is belangrijk. Het gaat over strategie en ze moet vanuit de boardroom gestuurd worden. Dat is wellicht het grote voordeel geweest sinds COVID, dat supply chain en logistiek eigenlijk naar de boardroom gestegen is. En dat gaat niet meer weg. Omdat men voor de eerste keer heeft ingezien toen dat het niet voldoende is om onze producten te produceren, we moeten ook bij de klant geraken. De grondstoffen moeten hier geraken en de producten moeten bij de klant geraken. Men heeft ingezien, dat is zo cruciaal geworden, zeker met alle geopolitiek en importtarieven, heeft men gezien, oké, supply chain is board. Dat is een heel belangrijke en je moet dat ook naar dat niveau trekken.

[25:17] Cost of resilience en scenario-denken
Dr. Alex Van Breedam: Een ander belangrijk gegeven is, naast die veerkracht moet je ook de cost of resilience mindset hebben. We hebben tot voor de geopolitieke spanningen een cost of sustainability mindset gehad. En dat is eigenlijk vervangen geweest door een cost of resilience. En eigenlijk zou je er twee moeten hebben. Dus je moet weten voor welke kost ga je welke duurzaamheid en welke veerkracht kunnen ontwikkelen. Je moet eigenlijk in die termen gaan denken. Vroeger dachten we alleen in de cost of service. Hoeveel meer moet ik investeren om van een 95 procent beleveringsgraad naar een 98 procent te willen gaan? Wel, hetzelfde, hoeveel moet je meer investeren voor een veerkracht in 95 procent van de gevallen gewapend te zijn naar 98 procent? En hetzelfde voor die duurzaamheid. En dat zijn de reflecties die wij moeten kunnen aannemen. Dus je moet in scenario’s beginnen denken. En scenario’s wil zeggen dat je ook de slechtste scenario’s doet en dat je de beste doet en dat je dan moet bepalen, oké, voor welk scenario wil ik gewapend kunnen zijn? En wat is de prijs dat ik daarvoor wil betalen?

[36:18] Slotboodschap
Kris Vandekerckhove: Als je één zin moet meegeven, één zin aan CEO’s, stop met blabla maar begin met dit. Dus kortom, de zin die eigenlijk elke bedrijfsleider in 2026 en later boven zijn bureau zou moeten hangen. Eén zin, Alex.
Dr. Alex Van Breedam: Blijf optimistisch en veerkrachtig.
Kris Vandekerckhove: Blijf optimistisch en veerkrachtig.
Dr. Alex Van Breedam: Ja, want het is wel zo, hoe moeilijker de omgevingsfactoren worden, hoe onderscheidend het sterkste bedrijf gaat worden. Degene die erin slaagt om zijn businessmodel ideaal te modelleren binnen al die moeilijke voorwaarden, die gaat misschien zijn voorsprong kunnen verdubbelen ten opzichte van de concurrentie die hij normaal zou hebben in gewone periodes waar het minder moeilijk is om te opereren.
Kris Vandekerckhove: Mooie afsluiter, Alex. Wat ik meeneem uit dit gesprek is dat wachten echt geen optie meer is. Niet wachten op stabiliteit, niet wachten op duidelijkheid en al zeker niet op perfectie. In tegendeel, zoveel mogelijk scenario’s verzinnen van dingen die eigenlijk bij wijze van spreken nog moeten uitgevonden worden of komen. De supply chains vandaag vragen echt leiderschap, vragen keuzes en vragen durf. Ook als het betekent dat efficiëntie soms moet wijken voor veerkracht, want dat willen we. Dr. Alex Van Breedam, dankjewel voor dit gesprek en voor het vooruitkijken naar wat 2026 en nog de jaren erna ons zullen brengen.
Dr. Alex Van Breedam: Met veel graagte.